İhdina Sıratel Mustakim Ne Demek? Bir Genç Yetişkinin İçsel Yolculuğu
Kayseri’deki o soğuk sabahlardan birinde, kahvemi yudumlarken bir an durup düşündüm. Havanın soğukluğu, bana bir süre önce yaşadığım o büyük hayal kırıklığını hatırlattı. Zihnimde yankı yapan sorular, her zaman olduğu gibi aynıydı: Ne yapmalıyım? Nerede yanlış yaptım? Hedefim ne olmalı? İçimdeki bu huzursuzluk, bir tür kaybolmuşluk hissine dönüşmüştü. O an, İhdina sıratel mustakim derken sadece bir dua kelimesi olmadığını fark ettim. Bu kelimeler, belki de uzun süredir aradığım yolu bulmam için bir işaretti.
Kaybolduğum Bir Dönem
Hayatımda hep bir arayış vardı. Üniversiteye başladım, yeni insanlarla tanıştım, farklı bir şehirde, Kayseri’de tek başıma yaşamak zorunda kaldım. Ama bir şey hep eksikti. İçimde bir boşluk vardı, her şey yolunda gibi görünse de bir eksiklik hissi beni boğuyordu. Geçtiğimiz yıllarda yaptığım her şey, biraz da bu kaybolmuşluğu bulmak içindi. Ancak ne kadar çabaladım, bir türlü içimdeki huzursuzluğu bulamadım. Geriye sadece bir soru kalmıştı: İhdina sıratel mustakim ne demek?
Her gün sabah akşam okuduğum, bir şekilde duymadığım bir dua… Bu dua, bazen bana sadece kelimeler gibi geliyordu. Ama son zamanlarda bir farkındalık belirmeye başladı. Bu kelimeler, aslında beni bir yere, doğru yola çağırıyordu. Doğru yol, peki, nerede? sorusu zihnimde sürekli dönüp duruyordu.
İhdina Sıratel Mustakim: Arayışın Gerçek Anlamı
Bir akşam, Kayseri’nin soğuk sokaklarında yürürken bir yanda aklımdan geçenler, bir yanda geçen günlerin getirdiği duygular… Birden, “İhdina sıratel mustakim” kelimeleri ağzımdan dökülüverdi. Bir dua değil de, bir içsel çağrı gibi hissettim. İhdina, “bize yol göster” demekti. Sıratel mustakim ise “doğru yol” anlamına geliyordu. Ama bu doğru yol, tam olarak neydi? Bu yolu aradığımda gerçekten ne bulacaktım?
Kendime, “Ya bu yol, aslında içsel bir yolculuktur?” diye sordum. Bütün bu arayış, belki de dışarıda değil, içimdeydi. Kendimi bulmalıyım. Doğru yolu bulmak, belki de başkalarını izlemek değil, kendi içimdeki gücü fark etmekti. Gerçekten de içsel bir yolculuktu bu. Her geçen gün biraz daha derine inip, kendi benliğimi keşfetmek, kendimle yüzleşmek… Belki de “doğru yol” dediğimiz şey, sadece bir noktaya varmak değil, yol boyunca öğrendiklerimizdi.
Bir Işığın Peşinde
Birçok kez hayal kırıklığına uğradım. Bazen işler istediğim gibi gitmedi, bazen de beklediğimden daha kötü oldu. Ama bir şeyi fark ettim: O kadar çok kaybolmuşum ki, yolumu bulamıyorum. Ancak dua ettiğimde, “İhdina sıratel mustakim,” işte o an bu kelimeler, içimde bir ışık gibi parlamaya başladı. Belki de doğru yol, sadece kaderin getirdikleriyle değil, kendi içsel yolculuğumla şekillenecekti. İçsel gücümü bulmalıyım. Bu yolda ilerlemek, hayatın bana sunduğu fırsatları değerlendirmek…
Her adımda biraz daha kendime yakınlaşmam gerektiğini hissettim. Hüzün, korku, kaygı… Tüm bu duygular beni durdurmak istiyordu ama aslında bana daha fazla güç veriyordu. “Doğru yol” belki de bu duyguları kabul edip, onlarla birlikte ilerlemekti. Yolda her şeyin karanlık olmadığı, her anın öğretici olduğu bir gerçeği fark etmekti.
Umut ve Güven
İhdina sıratel mustakim dediğimde, bir an için her şeyin yerli yerine oturduğunu düşündüm. Kaybolduğumu sandığım o zaman, aslında bir arayışın parçasıydı. Bu arayış, bana hayatın tüm karmaşasında bir yön bulmayı öğretiyordu. Kayseri’nin sokaklarında bir başıma yürürken, bir şey fark ettim: Umut, her zaman en karanlık anlarda doğar. Kaybolduğumuz anlar, aslında bulduğumuz anların da ilk adımlarıdır. İçimdeki karanlıkla barıştım, çünkü biliyorum ki bu yol beni doğruya götürecek.
Bir yandan sabahları ders çalışıp, bir yandan hayatı anlamaya çalışırken, o iki kelime bana her gün bir yol gösterici oldu. İhdina sıratel mustakim, bana yalnızca doğru yolu değil, bu yolun içinde kaybolmanın da öğretici olduğunu hatırlattı. Çünkü doğru yol, sonunda ulaşılacak bir nokta değil, her anı dolu dolu yaşamak, her anın anlamını fark etmekti. Hayatımda her şeyin bir anlamı vardı, yeter ki doğru bakmayı bilelim.
Ve ben, o gün bu içsel yolculuğa başladım. Artık ne olursa olsun, içimdeki ışığı takip edeceğim. İhdina sıratel mustakim demek, sadece bir dua değil; bir yaşam biçimi, bir içsel güç, bir umut kaynağıydı.